KATOLSKI    

POSOŁ

Časopis katolskich Serbow
Załoženy 1863

Wudawa Towarstwo

Cyrila a Metoda z.t.

Póstowe naměsto 2
02625 Budyšin

 

   

Namołwa němskich biskopow
k swjatkownej akciji

RENOVABIS 2011

     
 

Póstne pastyrske słowo 2011

Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopa Joachima Reinelta

list w formaće PDF 

Lube sotry a lubi bratřa,


wosrjedź masiwnych napjatosćow w cyrkwi našich dnjow zwažimy sej hladajo na zbóžnoprajenje našeho martrarja Alojsa Andrickeho swjatki póndźelu před našej katedralu w Drježdźanach našu pastoralnu lětnu temu wobchować: „TY SY MI SWJATY“, praji Knjez, naš Bóh.
Swjaty być rěka: wot Boha dótknjeny, wot jeho lubosće zajaty, k jeho wutrobje sćehnjeny, wot jeho Ducha z wohenjom a žiwjenjom napjelnjeny, ze wšědnosće wuswobodźeny. Je přewšo hódne so prašeć, što je charakteristiske na swjatosći.
Swjatosć njemóže sej nichtó wunućić. Swjatosć je dar, dar Božeje miłosće. Štóž sej mysli, zo móže sej swjatosć nadźěłać, zrudnje zapraji. Wusměrić mam so na njeho, kotryž mje z njesměrnej lubosću napjelnja. Na njeho mam hladać a jemu dowěrjeć, zo zamóže ze słabym čłowjekom wulkotne zdokonjeć. Wón čini to rozsudne. Wón skutkuje wobšěrnišo w našim žiwjenju, hač so nam zdawa. Mamy so do najhłubšich hłubin žiwjenja předrěć, zo bychmy bójske bohatstwo we sebi spóznali. To je wosebity priwileg našich rjadnikow a rjadnicow. Na najlěpšich z nich spóznawaš, kak za Bohom žedźa. Jeho nadeńć je jich cyłe zbožo. Njeputa to tež nas wšitkich w našim žiwjenju? Njepytaja wšitcy, kotřiž za zbožom honja, poprawom jeho? Što dźě chcedźa hewak namakać.
Što hewak pyta naša młodźina na Taizeskich zetkanjach hač jeho? Jich wobliča dyrbiš widźeć, hdyž so woni nawróća, a dowidźiš, zo je tam wjace było hač někajke młodźinske dožiwjenje. Modlenje a mjelčenje w njewšědnej zhromadnosći je jich zahoriło a pozbudźiło.
A hdyž su so po swjatočnym přenjesenju pojelnicow našich třoch martrarjow do katedrale mnozy hnući domoj podali, potom smě so z toho wuchadźeć, zo je tu Bóh skutkował.
A hdyž firmowanscy pomocnicy po jednym firmowanju prajichu, zo su so někotři po swojim firmowanju z nowym zapalom we wosadźe zasadźeli, potom směmy zawěrno do přetworjaceje mocy jeho Ducha wěrić.
Scyła spóznawamy slědy Božeho skutkowanja w žiwjenju mnohich ludźi, dokelž je Jězus Chrystus na křižu za wšitkich wumrěł, haj do wšitkich zemrěć chcył, zo by wšitkim swoje bójske žiwjenje darił. Bóh njezapowědźi so žanomu čłowjekej, hdyž so jemu tutón njezawrje. Tuž móžemy z toho wuchadźeć, zo słowo z lista Kolosanam „sće wot Boha lubowani, jeho wuzwoleni swjeći“ samo zhromadnosć wosady přesahuje. Směmy sej wuwědomić, zo Bóh čłowjekej praji: „Ty sy mi swjaty!“ – Sy mi wažny. Sy mi drohotny. Z tym nas Bóh zasadnje připóznawa. Wón praji „haj“ k nam. Wón praji haj k twojemu susodej. Wón spožča našemu byću zmysł a dopjelnjenje. Wón spožča nam njewotwisnosć wot karjery a konkurencneho ćišća. Smy swobodnje žiwi, přetož jeho haj k nam je doskónčne. Je přeco płaćiwe. Najbóle potom, hdyž mamy křiž njesć. Naš serbski martrar Alojs Andricki je tutu bójsku wěrnosć w jastwje nazhonił a móžeše prajić: „Sym do procha stuleny a tola połny žiwjenja.“ Sebje zhubić je puć k žiwjenju. Tele swětło spožča so wěrjacemu. Bóh bywa w jastwje, w chorowni, mjez płakacymi, samotnymi a wopušćenymi. Alojs napisa z jastwa: „Ženje njejsmy wopušćeni. ... Moje tuchwilne połoženje mje pozběhuje.“ Hdyž móže tole samo njewinowaty z jastwa wuznać, potom směmy so na to spušćeć, zo je tale mudrosć Boža w kóždym połoženju a w kóždym wokomiku našich wosobinskich a zhromadnych stawiznow płaćiwa. Potajkim we wjeselu a zrudobje, w dobrych a złych dnjach, w jusku a stysku móžemy z Alojsom rjec: „Moje tuchwilne połoženje mje pozběhuje!“
Bóh, kiž je lubosć, dopušća jenož to, štož móže tomu słužić, nas pozběhnyć. Tohodla modleše so Jězus w swojej najćěmnišej hodźinje na křižu: „Wótče, do twojeju rukow poručam swoje žiwjenje.“
Kaž je tale wulka dowěra za jednotliwca wumóžaca, tak je tež wumóžaca za cyrkej a cyłu towaršnosć. Někotři so prašeja, čehodla Bóh tuchwilu našej cyrkwi w Němskej někotrych hrěšnikow dla telko ćerpjeć da, čehodla je telko zamućenosće? Wjedźe nas tele połoženje cyrkwje woprawdźe wyše? Naši martrarjo bychu nam z wěstosću prajili: Cyrkwi ma jeničce na tym zaležeć, zo móže jej Bóh prajić: Ty sy mi swjata. Wón sčini z ćěmnotow swětło. Wón w chwilach duchowneje suchoty wodu žiwjenja na nas wuliwa.
Tež Jězus měješe ćěmnotu cyłeho zła překročić, kaž smy w dźensnišim swjatym sćenju słyšeli. A dale hišće rěka, zo bu tam wot Ducha dowjedźeny. Trójce měješe hłuposć djaboła znjesć. Ale z tohole ćmoweho nazhonjenja je wurostło na wšě časy zawjazowace wulke wuznaće: „Knjezej, swojemu Bohu, maš so kłonić a jemu samomu słužić“ (Mt 4,11). To je wodźace hesło cyrkwje. Hdyž budu naše ćěmnosće wot Boha přewinjene, nabudźe tele „Bóh sam“ tak sylne swětło, zo nazhonja ludźo wokoło nas znowa, kak wozbožace je, Boha dla „wšitko wopušćić a Knjeza sćěhować“. Potom praji nam Wótc, ty sy mi swjaty, kaž je wón Jězusej prajił: „Tutón je mój lubowany Syn, kiž so mi spodoba“ (Mt 3,17).
Tohodla mam na kóncu swojeho póstneho pastyrskeho słowa konkretny namjet. W ćichim dźakowanju po swjatym woprawjenju njech kóždy swoje wosobinske połoženje před Bohom rozmysli a potom spyta z našim zmužitym martrarjom Alojsom w połnej dowěrje so modlić: Moje tuchwilne połoženje mje pozběhuje. Potom smě so wjeselić nad hłosom njebjeskeho Wótca, kiž praji: Ty sy mi swjaty!


K tomu požohnuj was Trojjenički Bóh, Wótc a Syn a Duch Swjaty.

 

W Drježdźanach na swjedźenju swjateju Cyrila a Metoda 2011

 

+ Joachim Reinelt
Biskop Drježdźansko-Mišnjanski

List w němskej rěči je na internetowej stronje Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopstwa wozjewjeny.
 
 

Wozjewjenje
Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopa Joachima Reinelta

 

Lube sotry a lubi batřa,

 

adwentnu njedźelu Gaudete smy z wěstosću zhonili, zo budźe naš měšnik Alojs Andricki zbóžnoprajeny.
Sym přewšo dźakowny wšitkim, kotřiž su za to žiwi byli, so modlili a dźěłali, a tež swjatemu wótcej bamžej Benediktej XVI., kotryž našej cyrkwi Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopstwa přichodneho zbóžneho jako přikład a posrědnika doporuča.
Přeprošuju Was wšitkich na wulku swjatočnosć zbóžnoprajenja swjatki póndźelu, 13. junija 2011, před Drježdźanskej katedralu. Přihotujće so we wosadach na tónle dźeń z tym, zo sej wosobinu Alojsa Andrickeho zbližiće a swoje z křćeńcu nabyte powołanje k swjatosći chutnje bjerjeće! Zarjadujće so do přihotow na tónle wulki swjedźeń biskopstwa, na kotrymž ma po eucharistiskej Božej słužbje tež nadosć móžnosće k mjezsobnemu zetkanju być!
Hižo 5. februara chcemy w Drježdźanach wědomje do zjawnosće hić, hdyž so popjelnicy třoch měšnikow-martrarjow Alojsa Andrickeho, Bernharda Wenscha a Aloysa Scholzy swjatočnje wot něhdyšeho policajskeho jastwa na Schießgasse, „wot městna poniženja“, ke katedrali, „městnu powyšenja“, přenjesu. Tež k tutomu Was wšitkich cyle wutrobnje přeprošuju a zwjeselu so wosebje, hdyž póńdźe wjele ministrantow ze swěčku w ruce sobu w procesionje. Procesion zahaji so w 11 hodźinach před policajskim prezidijom na Schießgasse.

Z próstwu wo bohate Bože žohnowanje w tymle wurjadnym lěće 2011,
Waš

 

Joachim Reinelt
Biskop Drježdźansko-Mišnjanski

 

List w formaće PDF

 

List w němskej rěči je na internetowej stronje Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopstwa wozjewjeny.

 

 

 

 

/font

CMS by jan budar media | Alle Inhalte sind © by Katolski Posoł 2008