KATOLSKI    

POSOŁ

Časopis katolskich Serbow
Załoženy 1863

Wudawa Towarstwo

Cyrila a Metoda z.t.

Póstowe naměsto 2
02625 Budyšin

 

Namołwa

němskich biskopow

na njedźeli Carity 2010

 

namołwa w formje PDF

namołwa w formje Word

     
     
     
 

Pastyrske słowo na prěnjej póstnej njedźeli , 21. februara 2010

Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopa Joachima Reinelta

pastyrske słowo jako PDF
Lube sotry a lubi batřa,

 

wuznamni wuměłcy wšěch lětstotkow křesćanstwa su zamóhli Jězu Chrysta w swojich twórbach wulkotnje a wuraznje předstajić. Přeco zaso pak su někotři mjenje wuznamni wuměłcy wobraz wo Jězusu rozšěrjeli, kotryž bě wostudły, bjezmócny, njemužny, słódki a ničo njewuprajacy. Słowo Bože pokazuje nam druheho Jězusa: Muža wohenja, horliwosće, zahoritosće, bojownisku naturu. Wón je prajił: „Sym přišoł woheń na zemju ćisnyć a što chcu druhe, hač zo by so palił“ (Lk 12,49). Tohodla spóznachu připosłucharjo w synagoze w Kafarnaumje jeho jako wučerja „z połnomocu a sylnosću (Lk 4,36). Cyłe swjate sćenje njedowola nam wobraz wo Jězusu, kotryž jeho jako blědeho, swětacuzeho młodźenca předstaja, kotryž před wužadanjemi čłowječeho byća cofa. Ně, wón je so ćežkim prašenjam runje tak stajił kaž ćerpjenju chorych. Wón je so krutosći pusćiny runje tak wustajił kaž strapacam pućowaceho wučerja. Wón je prózdnu liwkosć, kotruž druhdy „lubeho měra dla“ hajimy, wotpokazał a jasnje wuznał: „Njemyslće sej, zo sym ja přišoł, tónle (znihły) pokoj na zemju přinjesć! Njejsym přišoł, pokoj přinjesć, ale mječ“ (Mt 10,34). Pola njeho dźe wo mječ sprawnosće a jasnosće, nic wo tunje připodobnjenje a zamućenje. Jeho bójska lubosć je cunja, ale tež wótra. Kak by hewak rjec móhł: „Štóž njenjese swój křiž a njeńdźe za mnu, tón njemóže mój wučomnik być“ (Lk 14,27). Wón njewustupuje jenož přećiwo mócnej frakciji farizejow, ale koriguje tež hnydom wuskomyslnosć swojich wučomnikow, kotřiž chcychu cuzemu zadźěwać, zo dźiwy čini. „Njewobarajće jemu! Štóž mjenujcy njeje přećiwo wam, je za was“ (Lk 9,50).

Cyły ewangelij pokazuje nam přeco zaso tutoho horliweho, z cyłej dušu so horjaceho Jězusa.
Tohodla ma křesćan witalny, za wěrnosć zahorjeny a z lubosću so horjacy być. Hižo natursce smy wšemu blědemu a njeprofilowanemu wotchileni, „hdyž njewěš, na čim sy …“. Kak derje skutkuje na nas něchtó, kiž so cyle jasnje wuznawa. Kwalita křesćana sej žada, zo je spóznajomny, tak zo druhi „wě, na čim je“. Wón je Chrystusej bliski! To njetrjebamy tola zatajeć. Njebojće so! Naši rowjenkojo trjebaja wohniweho, horliweho a zahorjeneho křesćana, a žanoho bojazliwca.

Jedyn, kiž je tónle woheń Chrystowy w sebi měł, bě młodźinski dušepastyr a martrarski měšnik z našeho biskopstwa, Serb Alojs Andricki. Wón je swojej młodźinje w duchownje wuskomyslnym nacistiskim času zahorjeny rjekł: „Hdyž so časy zaso znormalizuja, potom chcu Bože kralestwo kaž lětar do wšěch kóncow swěta njesć.“ Jeho elan ani njewusakny, jako jeho nacistiscy złóstnicy do Dachauskeho kaceta tyknychu. Wottam napisa wón 8. februara 1942: „Hdyž pak njemóžemy nětkole runje jako syjer skutkować, tak chcemy tola znajmjeńša symješko być, zo bychmy w času žnjow bohate płody přinjesli. Tak smy wšón čas na kóždym městnje kmani, Knjezej a jeho cyrkwi słužić … Bohu dźak!“ To je sylnosć a połnomóc so horjaceho křesćana wosrjedź hele kaceta!

Sobujaty měšnik pater Maurus Münch pisa, zo chcyše Alojs sobubratrow w měšniskim bloku přeco zaso pozbudźeć: „Wón bě wuběrny ćěłozwučowar. Wón běžeše po rukomaj do lěharnje. Z někotrymi saltami šwikny so lochce na swój słomjak w třećej etaži łožow. Na silwesterskim swjedźenju w měšniskim bloku bě Alojs ze swojimi akrobatiskimi wukonami clou wječora …“ – a to njehladajo hłodowych racijow a najćešeho dźěła. Wón njelubowaše mjechkliwosć. Citat tuhoto młodeho měšnika: „Jeli słužownik na mjechko polstrowanym křesle sedźi, zabudźe wón, zo je słužownik.“

Swoje wuměłske kmanosće je Alojs Andricki po mocyrubjacym nućenskim dźěle za wuhotowanje nuzoweje kapałki w měšniskim bloku nałožił. Z kistowych deskow natwari so wołtar, a z blacha marmeladowych bowow stwori wón za tabernaklowej durčce modlacej so jandźelej. Najwjetša česćownosć před Najswjećišim a lubosć k sobubratram charakterizowaše tutoho muža Božeho. Jedyn z wjerškow jeho lubosće k blišemu bě, zo woteda swoju chlěbowu raciju choremu měšnikej. To woznamjenješe w tutej hłodowej situaciji ničo mjenje hač zwólniwosć, žiwjenje za swojeho bratra podać.

Wot spočatka je wón w hrózbnym zajeću Dachauskeje hele zmužiće a mócnje jako křesćan žiwy był. Z benediktinskim patrom Maurusom z Triera staj sej wzajomnje slubiłoj: „Nochcemoj ženje skoržić, ženje swoje akademiske kubłanje zaprěć, žadyn wokomik swoje měšnistwo zapomnić.“ Wěryhódny, awtentiski to křesćan! Měšnik z wohenjom a zahoritosću za Boha a za ludźi! Wón je přikład za nas wšěch.
Tohodla nadźijamy so a modlimy so zhromadnje z našimi serbskimi wosadami, zo by so nam z bórzomnym zbóžnoprajenjom měšnika Alojsa Andrickeho znamjo pozbudźenja dało. Trjebamy zmužitosć k rozmachej wosadow do doby wěry do Boha, kotryž nas w Chrystusu horco lubuje.

Mnozy z nas začuwaja dawno, zo křesćanstwo ze zwučenosće nikoho njejima. Přeco zaso dyrbimy z elanom znowa započeć. Naše wosady hodźa so k tomu najlěpje, dokelž su přez wjele lětdźesatkow zwučene, přećiwo prudej płuwać. Dokelž pak sej to mocy žada, dyrbimy so wzajomnje podpěrać. Mamy šansu, zhromadnje wěru skrućić. Swójbne skupiny, bibliske kružki a duchowne zhromadnosće, eksercicije a kubłanske wječorki, modlerske zetkanja a putnikowanja – nahladna mnohotnosć je so w našim biskopstwje wuwiła. Nichtó njeměł měnić, zo móhł wužadanja wěry sam zmištrować. To zamóžeš jenož zhromadnje a ze zanurjenjom. Wulkotny popad rybow, ke kotremuž je Jězus Symana pozbudźił, hačrunjež njebě cyłu nóc ničo popadnył, poradźi so po samsnym mustrje: „Wujědź na hłubinu“ (Lk 5,4). Wuraznje so potom Jakub a Jan mjenujetaj, „kotrajž běštaj Symanowaj towaršej“ (Lk 5,10). Zanurić so a zhromadnje jednać – hewak ničo njebudźe. Kaž Syman Pětr chcemy rjec: „Mištrje, cyłu nóc smy so napinali a ničo njepopadli. Na twoje słowo pak …“ (Lk 5,5)

Tute zmužite „na twoje słowo pak“ njech nas w lěće 2010 pohonja, zo dźemy do hłubokosće a zo syće  zhromadnje  wućisnjemy. Wulki „popad“ pak zamóže jenož wón spožčić.

To spožč nam Trojjenički Bóh
Wótc + a Syn + a Duch Swjaty +.  Amen.

Drježdźany, 21. februara 2010

 

Joachim Reinelt
Biskop Drježdźansko-Mišnjanski

 

Pastyrske słowo w němskej rěči je na internetowej stronje Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopstwa wozjewjene.

 

 

 

 

CMS by jan budar media | Alle Inhalte sind © by Katolski Posoł 2008